Түмээ Энэбишийнд ирж амьдарсаар нилээдгүй хугацааг ардаа хийлээ, Энэ хугацаанд тэдний хооронд маргалдах зүйл гарч байсан удаагүй ч сүүлийн үед Түмээ хэрүүл гуйх мэт байсгээд л Энэбишийг хардах янзтай үг хаях болсон нь яршигтай, Үнэндээ энэ бүхнийг Чанцал л зохион байгуулж Түмээгийгийн Энэбишийг гэсэн гал халуун хайрыг нь үгүйсгэх гэсэндээ сургууль дээр нь очиж Энэбиштэй уулзалгүй Түмээг хайн очиж тэр нэгэн үдэш өөрийг нь даган гэрт нь орсон тухай ярьж одоо ч гэсэн намайг гэх сэтгэл нь далд нууцлагдаж байгаа юм шигээ гэж хэлсэн нь хосуудын дунд зааг үүсгэн хэрүүл хийх шалтаг нь болсон нь энэ, Түмээ Энэбишийгээ алдчих вий гэхээс нуруугаар нь хүйт оргин харамлна, Энэбиш Түмээгээ юунд ингэж уцаарлан хэрүүл гуйх болсныг ойлгож байсан ч Чанцал бид 2 хооронд юуч болоогүй байхад надад угаасаа л итгэхгүй юм байна дөө гэж Түмээд гомдлон өөрийгөө битүүхэндээ өмгөөлнө,

Түмээ сургуулийн хашаан дундуур халаасандаа гараа хийн бодол болон газар ширтэн удаан алхаж байтал бодлыг нь сарниан

-Түмээ Түмээ гэж хэн нэгэн дуудахад орооцолдож ширэлдсэн бодлоо орхин эргэн харахад найз охин туяа нь амьсгаадан гүйж ирээд амьсгаагаа дарж ч чадахгүй өвдгөө түшин хэсэг зогссоноо Түмээг шалган луу ширч гарав, Шалганаар лдөнгөж оронгуутаа Түмээгийн цээжинд гомдол, харуусал, хардалт огшоод ирлээ, Нүдэнд нь нулимас цийлэгнэн гар гараасаа барилцан зогсоо Чанцал Энэбиш 2г харан хөлдээрээ ч тэнцэж чадахаа болин суун тусав, Туяа сандран

-Хүүе Түмээ яасан бэ? босооч дээ гэхэд Түмээ салганан чичирч

-Яагаа ч гүй ээ харин гэснээ хоромхон зуур хэвийн байдалдаа эргэн орохыг хичээн Туяа руу инээх гэж хэт их хичээсэндээ хамаг шүдээ ил гарган муухан инээмсэглэснээ шалганы гадаа цонхоор харагдах нөгөө 2 луу эрүүгээрээ дохин

-энэ 2 юу хийж байгаан болоо? гээд хурдан гүйн гарч өнөө 2н хажууд очин

-Энэбиш гуай та их завтай явж байх шив дээ шалгалттай гээд байсан ингээл маазраад гар хуруугаа барилццан зогсож байдаг байхнээ гэснээ Чанцал руу тулан очсоноо

-Ингэхэд аниа та манай үүгээр хамаг гоёлоо зүүгээд л их эргэлддэг болжээ?үнэг шиг сүүлээ шарваад тээр энэнийг хардаа гэж хэнд хэлж байгаа нь  мэдэгдэхгүй чанга дуугаар уулга алдсанаа 

-эртээр аниа таны уруул дээр ийм мэнгэ байгаагүй байхаа гэснээ эрхий хуруугаараа Чанцалын хиймэл мэнгийг нь арчаад авав, Энэбишийн инээд хүрэн арай л гэж инээдээ барьж Чанцалруу хартал тэр ичсэндээ болон бас ууралсандаа болон духаараа харан тулаанд орох гэж буй бух аятай эгээ л хамраас нь уур савсах нь халаг зогсож байснаа Түмээ рүү улам ойртон бараг л нүүрээрээ тулан алдсанаа Түмээгийн чихэнд уруулаа наан

-Арчаагүй царай муутаа надад атаархсандаа болоод үхлээ юу? тэгээд хурдан далд ороод аль да чи өөрийгөө хардаа шал маажиг бүдүүн хадуун эвий минь чамайг Энэбиш өрөвдсөндөө болоод л хамт байгаа байх л даа гэчээд бөгсөө хаялан толгойгоо өргөн ихэмсэг нь аргагүй алхалсаар яваад өгөв, Чанцал үнэндээ ихэмсэг бардам тэгээд үзэсгэлэнтэй ч Энэбишийн сэтгэлд түүнийг гэх орон зай байхгүй ганцхан Түмээ л олноос онцгой харагддаг билээ, Энэнийг ч Чанцал хэд хэдэн зүйл дээр анзаарсан ч энэ муу царай муутай бүдүүн арчаагүй охинд яагаад ч хайртыгаа алдахгүй ямар ч л байсан өөрөө хамт байж чаддагүй юмаа гэхэд энэнтэй лав үлдээхгүй гэж бодож Энэбишийг өөрийн эд бараа мэт бодно,

Түмээ цурхиран уйлж том том нулимас унагаан зогсоно Энэбиш сая Чанцалыг юу гэчихсэн юм болдоо хэмээн гайхашран хайртыгаа аргадан тэвэрч

-Миний хайраа битгий уйл л да би дахиад Чанцалтай уулзахгүй ээ сая би тэрнийг баяртай гээд гар бариад орох гэж байсан юиаа гэж үнэнээ хэлэн аргадах тал засахыг хослуулан хайраа чамд минь юу гээд хэлцэн болохоор чи минь ингэтлээ уйлаад байгаан бэ дэ гэж тэвдэн асуухад ТҮмээ дэмий л мөрөө хавчин толгой сэгсрэн уйлсаар ,,,,,,